We wtorek, 14-go kwietnia br. w Sobieszewie prototyp podwodnego pojazdu autonomicznego opracowywanego przez Politechnikę Gdańską we współpracy z firmą Radmor S.A. wchodzącą w skład Grupy WB, wykonał pełny scenariusz działań, od wodowania i zanurzenia po odnalezienie oraz identyfikację dwóch obiektów. To ważny krok dla projektu, który w zaledwie pięć miesięcy przeszedł drogę od idei do rozwiązania sprawdzonego w praktyce.
Gospodarzami pokazu byli rektor Politechniki Gdańskiej prof. dr hab. inż. Krzysztof WILDE oraz prezes zarządu Radmor S.A. Bartłomiej ZAJĄC. Wśród gości znaleźli się przedstawiciele Marynarki Wojennej, a także innych służb porządku publicznego w Polsce oraz firm, które mogą być zainteresowane powyższym produktem. Warto odnotować, że jego możliwości mogą budzić zainteresowanie wielu służb oraz podmiotów, które są zaangażowane w rozbudowę i ochronę morskiej infrastruktury krytycznej.
Podczas pokazu umówiono główne zagadnienia programu, a także przeprowadzono pokazową misję, podczas której (za pomocą pojazdu) wykryto dwa obiekty leżące na dnie Wisły – w obu przypadkach były to makiety gabarytowo-masowe min dennych. Zaproszeni goście mogli śledzić przebieg misji na ekranach LCD, na których prezentowano zarówno zobrazowanie danych sonaru oraz obraz kamery pokładowej
Wydarzenie w Sobieszewie potwierdziło działanie najważniejszych funkcji systemu, w tym komunikacji, manewrowania, obrazowania i prowadzenia rozpoznania w środowisku wodnym. „Pirania” rozwijana jest jako pojazd przeznaczony do monitorowania i inspekcji podwodnej infrastruktury krytycznej, do wykrywania anomalii dna morskiego z wykorzystaniem m.in. kamery do pracy w warunkach niskiego oświetlenia oraz rozwiązań sonarowych i nawigacyjnych.
„Udana pierwsza misja „Piranii” potwierdza, że Politechnika Gdańska potrafi przekuwać kompetencje badawcze w konkretne rozwiązania odpowiadające na aktualne wyzwania. To ważny rezultat dla naszej uczelni, ale także przykład skutecznej współpracy nauki i przemysłu przy projekcie o dużym znaczeniu praktycznym” – prof. Krzysztof WILDE, rektor Politechniki Gdańskiej.
Prototyp Piranii powstał jako oddolna inicjatywa ośrodka naukowo-badawczego oraz Grupy WB i innych partnerów przemysłowych w ciągu pięciu miesięcy. Finansowanie, z środków Politechniki Gdańskiej oraz Grupy WB, zostało podzielone po 50%. O ile prezentowane rozwiązanie ma charakter prototypowy, pomysłodawcy jasno wskazują, że modułowa konstrukcja może zostać dostosowana do zindywidualizowanych wymagań potencjalnych użytkowników.
Pirania jest kolejną konstrukcją gdańskiej Politechniki. Warto pamiętać, że doświadczenia w konstruowaniu pojazdów podwodnych sięgają 1978 roku. W przypadku Piranii zastosowano wiele rozwiązań wdrożonych dzięki projektowi Głuptak, który został wdrożony seryjnie na okrętach przeciwminowych Marynarki Wojennej. Nowa konstrukcja, będąca pojazdem inspekcyjnym, bazuje na konstrukcji Głuptaka – jego promień działania wynosi do 400 metrów, maksymalna głębokość została określona na 200 metrów, masa całkowita to 50 kg, a pojemność akumulatorów pokładowych wynosi 17 Ah. Pojazd ma wymiary 35x28x140 cm. Zakres modyfikacji (w stosunku do Głuptaka) obejmuje wykorzystanie urządzeń obserwujących i nawigacyjnych zwiększające zdolności Piranii do identyfikacji obiektów podwodnych.
Jak wskazali gospodarze, zmiany obejmują integrację wielowiązkowego sonaru obrazującego firmy Blueprint Subsea, integrację kamery HD firmy Blue Robotics, montaż dodatkowego oświetlenia firmy Blue Robotics, doposażenie log Dopplera firmy Water Linked, doposażenie komputer obsługujący przesył dodatkowych strumieni danych.
„Pirania” powstaje jako odpowiedź na rosnące potrzeby związane z ochroną infrastruktury krytycznej i monitoringiem akwenów istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa. Chodzi m.in. o porty zewnętrzne, infrastrukturę morską oraz inne obiekty wymagające stałego nadzoru i szybkiej identyfikacji potencjalnych zagrożeń. Projekt ma charakter dual use, co oznacza, że może znaleźć zastosowanie zarówno w obszarze cywilnym, jak i specjalnym.
Docelowo „Pirania” rozwijana będzie jako rozwiązanie modułowe, konfigurowane pod wymagania konkretnego odbiorcy. Ostateczna wersja pojazdu wyposażana będzie zależnie od charakteru zadań i oczekiwań użytkownika, od doboru systemów sonarowych i wizyjnych po dodatkowe komponenty robocze, takie jak ramię z manipulatorem czy dodatkowe czujniki i sensory. Taki model współpracy pozwala przygotować produkt skrojony pod potrzeby konkretnego klienta, z gwarancją lokalnej i dostępnej „od ręki” obsługi serwisowej, a nie jeden uniwersalny wariant platformy.
