Grupa Boryszew ma unikalne kompetencje nie tylko w zakresie produkcji metali, potrzebnych dla przemysłu obronnego, ale także w produkcji. W pierwszym półroczu ma powstać seria próbna, a w drugim ruszyć seryjna produkcja dronów dla wojska.

W tej produkcji Boryszew wykorzysta kompetencje z branży chemicznej. W produkcji dronów wykorzystuje się różne technologie kompozytów. Osiągnięcie w połowie przyszłego roku gotowości do produkcji tysiąca dronów o rozpiętości skrzydeł 2,5 metra czy 3,5 metra to duże wyzwanie.

Boryszew planuje wyprodukować próbną serię 20 dronów do marca i w połowie roku być gotowym do produkcji seryjnej. To jest bardzo szybkie tempo, ale wykonalne, dzięki temu, że jest już gotowa infrastruktura w postaci hal i doświadczenie w produkcji przemysłowej.

„Budowanie całego przemysłu obronnego na spółkach Skarbu Państwa może się okazać dużo bardziej kosztowne niż powierzenie części zadań polskiemu kapitałowi prywatnemu” – zauważył Wojciech KOWALCZYK, prezes Grupy Boryszew.

Nie ma sensu takich dronów, jakie chce wytwarzać Boryszew, budować na półkę, ale trzeba mieć zdolności, żeby je modernizować, dostosowywać do najnowszych osiągnąć techniki. W tym wypadku alians państwa z biznesem prywatnym, kapitałem polskim, jest jak najbardziej sensowny. Z jednej strony państwo będzie rozwijać własne kompetencje i podnosić poziom bezpieczeństwa, z drugiej strona prywatna będzie dbała o rentowność projektu i komercyjne tempo realizacji.

Drony to jest początek. Boryszew będzie je produkował we współpracy z Instytutem Technicznym Wojsk Lotniczych, który dla statków bezzałogowych jest centrum kompetencyjnym Ministerstwa Obrony Narodowej, czyli naszej armii. Tam będą rozwijane najnowsze technologie, a Boryszew zajmie się kwestią produkcyjną, wydajnościową, rentowności całego projektu.

Kluczem jest, żeby cały łańcuch logistyczny był przede wszystkim oparty na polskich produktach i jak najkrótszy. Kwestie uzbrajania pozostaną w rękach ITWL, który ma kompetencje w tej dziedzinie. Z czasem te kompetencje będą rozszerzane o elaborację amunicji, czyli złożenie pocisku w całość.

Pierwsze nakłady Boryszew poniesie w perspektywie najbliższych 3-4 miesięcy. Powinny się zamknąć w kwocie kilkunastu milionów złotych. Konieczne wydatki na produkcję seryjną, zapewne będą większe. Oczywiście ostateczne tempo wejścia w produkcję seryjną będzie uzależnione od pozyskania potencjalnych kontraktów z MON.

Boryszew jest grupą z poważnym segmentem metalowym. Testy miseczek do łusek u potencjalnego odbiorcy wyglądają obiecująco. Boryszew może również dostarczać inne półprodukty do produkcji amunicji z mosiądzu. W tym obszarze rynek jest bardzo chłonny, szczególnie w zakresie amunicji małokalibrowej.

Wkrótce Boryszew ogłosi nowe projekty związane z mosiądzem w sektorze obronnym. Umożliwi to własna odlewnia z całym ciągiem technologicznym. Inwestycje w zakup ciągarek czy automatów do produkcji uzupełnią istniejący park maszynowy.

Przemysł obronny to niejedyny kierunek rozwoju Boryszewa. W Walcowni Metali Dziedzice rozwijany  jest projekt EG BRASS DW® (extra grade brass for drinking water), czyli mosiądz o ograniczonej zawartości substancji szkodliwych przenikających do wody pitnej, który na rynku niemieckim ma się stać standardem od 2027 roku.

Od drugiej połowy przyszłego roku Boryszew chce wejść w rury kondensatorowe miedzioniklowe, ponieważ to jest ten sam rynek co wytwarzane już w Boryszewie rury kondensatorowe mosiężne, służące jako wymienniki ciepła dla szeroko pojętej energetyki.